Stefan Batory (1533-1586) - król Polski. Przyszedł na świat w Szilágysomlyó w Siedmiogrodzie (Rumunia). Wcześnie osierocony, pozostawał pod znacznym wpływem dynastii Habsburgów. Dzięki nim przez pewien czas studiował na Uniwersytecie w Padwie, jednak w obliczu najazdu tureckiego na Węgry związał się z obozem narodowym reprezentowanym przez ród Zápolyów. Od 1571 roku był księciem Siedmiogrodu a pięć lat później - poślubiwszy Annę Jagiellonkę - osadzony został na tronie polskim. Swoją mądrą polityką dość szybko zyskał aprobatę senatorów i Kościoła katolickiego. Swoją politykę zagraniczna skierował zdecydowanie przeciwko Turcji, jednak skutecznie walczył z Moskwą o Inflanty ((trzy kolejne wyprawy - połocka, wielkołucka oraz pskowska - zakończyły się jego sukcesem). Zreformował wojsko, powołując piechotę wybraniecką, ustanowił rejestr kozacki (brali polski żołd, więc musieli walczyć w armii), podzielił jazdę na husarię, jazdę lekką i właśnie chorągwie kozackie. W 1578 roku powołał do życia Trybunał Koronny a trzy lata później Trybunał Litewski, przekazując im pełnię władzy sądowniczej. Był inicjatorem powołania warszawskiego "Szpitala dla ubogiego żołnierza". Wspierał naukę i kulturę, założył Akademię Wileńską. Zmarł w Grodnie na zawał serca spowodowany uremią.
Spoczywa:
Katedra na Wawelu.
1921.07.05 - 1922.09.18 był patronem dzisiejszej al. Szucha. W latach 50-tych XX w. patronował ulicy zlikwidowanej w związku z budową obecnego Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego (skrzyżowanie al. Żwirki i Wigury oraz ul. Księcia Trojdena), do 1954.04.12 jego imię nosiły dzisiejsze ulice: Czardasza, Jeżynowa oraz Junaków, do 1960.10.14 ul. Markietanki a do 1979.01.01 ul. Piechoty Wybranieckiej.