Aniela Krzywoń (1925-1943) - pierwsza Polka, która otrzymała tytuł Bohatera Związku Radzieckiego. Pochodziła z niewielkiej wsi Puźniki niedaleko Tarnopola (dzisiejsza Ukraina), jako piętnastolatka została wraz z rodziną deportowana w okolice Irkucka (wieś Jakunino) a w 1942 roku znalazła się w miejscowości Kańsk (Kraj Krasnojarski). Podejmowała się każdej pracy, byleby tylko mieć jakieś środki na przeżycie - była robotnicą w zakładach mięsnych, drwalem a nawet ukończyła kurs frezarski. 29 V 1943 roku wstąpiła w szeregi tworzącego się właśnie Ludowego Wojska Polskiego i została przydzielona do 2 Kompanii Fizylierek 1. Samodzielnego Batalionu Kobiecego im. Emilii Plater 1. Dywizji Piechoty im. Tadeusza Kościuszki. Jej chrztem bojowym była bitwa pod Lenino, gdzie otrzymała zadanie ochrony ciężarówki z dokumentami sztabu. Zginęła podczas ich ratowania z płonącego pojazdu. Jako trzecia w historii kobieta odznaczona została Krzyżem Virtuti Militari (pierwszą była Joanna Żubrowa w 1809 roku, drugą zaś Lucyna Daszkiewiczówna z zasługi w I wojnie światowej i wojnie polsko-bolszewickiej), władze radzieckie uhonorowały ją również medalem Złotej Gwiazdy oraz Orderem Lenina.
Spoczywa:
Cmentarz Żołnierzy Polskich pod Lenino.