Szymon Askenazy (1866-1935) - historyk, prawnik, dyplomata. Do Warszawy, gdzie ukończył studia na Wydziale Prawa Cesarskiego Uniwersytetu przyjechał z Zawichostu. Tytuł naukowy uzyskał na uniwersytecie w Getyndze. Ze względu na swoje pochodzenie nie mógł nigdzie znaleźć zatrudnienia, wyjechał więc do Lwowa, gdzie od 1898 roku do momentu wybuchu I wojny światowej był profesorem historii na miejscowym Uniwersytecie. Specjalizował się w dziejach Polski przełomu XVIII i XIX w., analizował żywotność narodu polskiego i jego uporczywą walkę o odzyskanie własnego państwa. Kolejne dziesięć lat spędził w Szwajcarii, będąc m.in.pierwszym polskim ministrem pełnomocnym przy Lidze Narodów w Genewie (1920-23). W 1924 roku powrócił do Warszawy, w której pozostał już do końca życia. Był autorem wielu publikacji, z których najsłynniejsze to m.in. "Rosja - Polska 1815-1830" i "Napoleon a Polska". Aktywnie działał na rzecz asymilacji Żydów.
Spoczywa:
Grób na Cmentarzu Żydowskim, kwatera 10 rząd 6 (prawdopodobnie z błędnym rokiem urodzenia 1867).