Tylman Gamerski wł. Tylman z Gameren (1632-1706) jeden z najwybitniejszych architektów nurtu klasycyzującego w architekturze dojrzałego baroku. Pochodził z Utrechtu, podczas podróży po Europie zdobył wszechstronne wykształcenie, m.in. z zakresu geometrii, humanistyki ale również i wojskowości. Z Polską związany od 1664 roku, kiedy to podjął współpracę ze Stanisławem Herakliuszem Lubomirskim. Później został architektem króla Michała Korybuta Wiśniowieckiego. Jako pierwszy rozdzielił obowiązki architekta od budowniczego. W Warszawie zamieszkał przy ul. Piwnej 31. Nobilitowany w 1685 roku, wówczas to otrzymał polskie nazwisko "Gamerski". Specjalizował się w dworach, pałacach oraz kościołach a do jego najważniejszych dokonań na terenie Warszawy zaliczyć należy niewątpliwie: kościół Sakramentek p.w. św. Kazimierza przy Rynku Nowego Miasta 2 (1688-92); kościół św. Bonifacego (Bernardynów) na Czerniakowie (1687-1692); kościół Przemienienia Pańskiego (o.o. kapucynów) przy ul. Miodowej (1683-94); pałac Krasińskich (1689-95); pałac Czapskich przy Krakowskim Przedmieściu 5; pałac Paca-Radziwiłłów przy ul. Miodowej 15; pałac Teppera-Dückera zwany też pałacem Pod Czterema Wiatrami przy ul. Długiej 38/40 pałac Gnińskich przy Tamce, gdzie później swą siedzibę miało Warszawskie Konserwatorium Muzyczne oraz nieistniejących już pałacu Brühla czy kompleksu handlowego Marywil. W swoich kościołach często projektował również główne ołtarze. Zmarł w Warszawie, pochowany został w nieistniejącej już dziś Kaplicy Moskiweskiej przy kościele p.w. Matki Boskiej Zwycięskiej o.o. dominikanów obserwantów. Swój pokaźny majątek przekazał na rzecz warszawskich instytucji religijnych.