Paweł Suzin (między 1837 a 1839 - 1863) - uczestnik powstania styczniowego. Pochodził z Orenburga na Uralu, wcześnie osierocony zmuszony był podjąć naukę w szkole kadetów, która dawała mu wikt i opierunek. Po jej ukończeniu rozpoczął obowiązkową służbę w carskiej armii. W 1859 roku znalazł się na Litwie, w rodzinnych stronach swojego ojca. Szybko zaznajomił się z językiem polskim i zaangażował się w prace miejscowego ruchu patriotycznego - w VIII 1861 roku był uczestnikiem manifestacji polskiej w Kownie, w następstwie czego ścigany przez przełożonych zmuszony był ukrywać się za granicą. Znalazł się wówczas w Paryżu (był tu kreślarzem w fabryce lokomotyw), skąd przedostał do Cueno we Włoszech, obejmując tam stanowisko wykładowcy w Polskiej Szkole Wojskowej. Podczas powstania styczniowego przedostał się na teren Prus Wschodnich, gdzie prawie natychmiast został aresztowany. Wypuszczony po blisko trzech miesiącach wsławił się w bitwie pod Poszławantami (22 V) oraz Balwierzyskami (23 V), dwukrotnie powiększając dowodzony przez siebie oddział. Nadal ścigany przez władze carskie jako zdrajca, poległ 21 VI pod Straciszkami.