Wawrzyniec Surowiecki (1769-1827) - ekonomista, publicysta, pedagog, działacz oświatowy. Urodził się w średniozamożnej rodzinie szlacheckiej we wsi Imielenko niedaleko Łubowa w Wielkopolsce. Przeznaczony do stanu duchownego porzucił warszawskie seminarium księży misjonarzy, po czym studiował prawo w Akademii Lwowskiej, równocześnie redagując "Dziennik Patriotyczny Polaków". Dużo podróżował po całej Europie, przez pewien czas pracując w ministerstwie sekretariatu stanu w Dreźnie. Do Warszawy powrócił w 1807 roku, zostając członkiem tutejszego Towarzystwa Przyjaciół Nauk. Szybko też przejął obowiązki wykładowcy w Szkole Głównej Prawa i Administracji, pracując równolegle w urzędach zajmujących się edukacją (Dyrekcja Edukacji Publicznej, Wydział Oświecenia, Komisja Rządowa Wyznań Religijnych i Oświecenia, Rada Ogólna Wychowania Publicznego). Należał do grona współorganizatorów Królewskiego Uniwersytetu Warszawskiego, zasiadając później w jego Radzie Ogólnej. Pod koniec życia zajął się badaniami historycznymi. Opublikował szereg naukowych rozpraw, m.in. "Uwagi względem poddanych w Polsce i projekt do ich uwolnienia", "O upadku przemysłu i miast w Polsce", "Uwagi o cechach" czy "Śledzenie początków narodów słowiańskich". Zmarł w Warszawie.