Sokrates (469-399 p.n.e.) - grecki filozof, rodowity ateńczyk. Początkowo przejął po ojcu pracownię rzeźbiarską, później trzykrotnie uczestniczył w wyprawach wojennych, walcząc w ciężkiej piechocie. W czasach pokoju podjął pracę nauczyciela, traktując ja jako swoisty wewnętrzny obowiązek. Był parezjastą, w prowadzonych dysputach filozoficznych uznawał wyłącznie szczere i jasne odpowiedzi. Udowadniał rozmówcom niewiedzę lub wykorzystując ich pytania, doprowadzał ich do odpowiedzi. Nie uznawał zapisywania nauk, więc poglądy znamy jedynie z relacji ustnych. Naraził się ateńskim rządcom, którzy zarzucili mu niewyznawanie powszechnie szanowanych bogów a przede wszystkim psucie młodzieży. Uznany został za sofistę (wówczas m.in. wędrowny nauczyciel) przegrał wytoczony proces i - nie chcąc skorzystać z możliwości ucieczki - wypił cykutę. Wydarzenie to opisał jego uczeń - Platon - w postaci dialogów ("Obrona Sokratesa"). Spoczął w rodzinnym mieście.