Władysław Smoleński (1851-1926) - historyk, przedstawiciel warszawskiej szkoły historycznej. Pochodził z Grabienic Małych niedaleko Niedzbórza na Mazowszu, kształcił w Lipnie i Mławie, ukończył Gimnazjum Rządowe w Płocku a następnie Wydział Prawa Uniwersytetu Warszawskiego. Początkowo był asesorem, następnie radcą Prokuratorii Skarbu i nauczycielem na pensjach dla panien. Jako trzydziestolatek znalazł się wśród członków Akademii Umiejętności a rok później jego własna uczelnia nadała mu tytuł profesorski. Był wybitnym specjalistą w zakresie historii XVIII-wiecznej Polski a szczególnie dziejów szlachty mazowieckiej. Był zwolennikiem odkrywania - poza zdarzeniami politycznymi - wewnętrznych dziejów państwa. Jego najsłynniejsze publikacje to niewątpliwie "Dzieje narodu polskiego", "Szkice z dziejów szlachty mazowieckiej", "Przewrót umysłowy w Polsce XVIII wieku", "Szkoły historyczne w Polsce", "Ostatni rok Sejmu Wielkiego", "Jan Dekert, prezydent Starej Warszawy i sprawa miejska podczas Sejmu Wielkiego" oraz "Mieszczaństwo warszawskie w końcu XVIII wieku". Należał do grona założycieli Towarzystwa Naukowego Warszawskiego a w 1907 roku zainicjował powołanie do życia Towarzystwa Biblioteki Publicznej w Warszawie. Przez wiele lat był wykładowcą uniwersyteckim. Zmarł w Warszawie.
Spoczywa:
Cmentarz Powązkowski, kwatera 69, rząd I, miejsce 10 (plakieta jest dziełem Czesława Makowskiego).