Schroegera Efraima — historia i zdjęcia

Efraim Schroeger (Szreger) (1727-1783) - architekt, przedstawiciel wczesnego klasycyzmu inspirowanego architekturą francuską. Wywodził się z węgierskiej rodziny handlującej winem, osiadłej w Toruniu. W rodzinnym mieście ukończył Gimnazjum Akademickie, po czym przybył do Warszawy, gdzie został uczniem Jana Zygmunta Deybla. Już w 1750 roku zrealizował swój pierwszy większy projekt - był to projekt pałacu przy ul. Miodowej, zamówiony przez Henryka Lelewela. Później podjął się zaprojektować fasadę oraz wnętrze kościoła Wizytek przy Krakowskim Przedmieściu. Po wyborze Stanisława Augusta Poniatowskiego na króla Polski stał się jednym z jego ulubionych twórców, w latach 1766-67 korzystając nawet z królewskiego stypendium, dzięki któremu mógł zwiedzić Francję oraz Włochy. Był właścicielem jednej z najlepszych warszawskich cegielni (na terenie, które zajmuje dziś Norblin). Projektował głównie fasady (    kościelne -    kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny i św. Józefa Oblubieńca, zwany też kościołem karmelitów bosych przy ul. Krakowskie Przedmieście 52\54 oraz kamieniczne - Pod Bazyliszkiem przy Rynku Starego Miasta 5 a także Troperowskiej przy Rynku Starego Miasta 10) oraz pałace (Teppera, Szustra d. Izabeli Lubomirskiej przy ul. Morskie Oko 2). Projektem nieistniejącego dziś trzypiętrowego pałacu Piotra Teppera przy ul. Miodowej zapoczątkował typ wielkomiejskiej kamienicy czynszowej. Przebudował Katedrę Warszawską, pałac Prymasowski, rozebrany w 1818 roku kościół dominikanów obserwantów a także plac przed Zamkiem Królewskim. Miał być domniemanym autorem planu Osi Stanisławowskiej. Zmarł w Warszawie.
 
Spoczywa:
Cmentarz Ewangelicko-Augsburski (luterański) - aleja IX, grób 38. Jest to symboliczny pomnik upamiętniający katakumby z prochami ekshumowanych z cmentarza przy zbiegu ul. Mylnej z Karmelicką.

Na nieużytkach i resztkach poligonu wzniesiono pod koniec lat 20 kilkanaście jedno- i dwu- piętrowych domków. Nazwa obowiązuje od 1928. W czasie okupacji, w 1942, za pomocą nadajnika ukrytego przy tej ulicy, Czesi nawiązywali kontakt z Moskwą.
 
Stan obecny:

Nr 6: modernistyczny dom powstały w latach 1936-38 wg proj. Borysa Zinserlinga i Stanisława Marzyńskiego.
Nr 11:     modernistyczny dom powstały w latach 1936-38 wg proj. Borysa Zinserlinga i Stanisława Marzyńskiego.    
Nr 18:     modernistyczny dom powstały w latach 1936-38 wg proj. Borysa Zinserlinga.    
Nr 23:     modernistyczny dom powstały w latach 1936-38 wg proj. Borysa Zinserlinga.
Nr 30: modernistyczny dom powstały w latach 1936-38 wg proj. Borysa Zinserlinga.    
Nr 42\44: W czasie II wojny działał tu szpitalik cywilny.
Nr 43: modernistyczny dom powstały w latach 1936-38 wg proj. Borysa Zinserlinga.
Nr 45: modernistyczny dom powstały w latach 1936-38 wg proj. Borysa Zinserlinga.
Nr 46: modernistyczny dom powstały w latach 1936-38 wg proj. Borysa Zinserlinga.
Nr 48: modernistyczny dom powstały w latach 1936-38 wg proj. Borysa Zinserlinga i Stanisława Marzyńskiego.
Nr 53: modernistyczny dom powstały w latach 1936-38 wg proj. Borysa Zinserlinga i Stanisława Marzyńskiego.
Nr 55: modernistyczny dom powstały w latach 1936-38 wg proj. Borysa Zinserlinga i Stanisława Marzyńskiego.
Nr 72: Dom wielokondygnacyjny Zdobyczy Robotniczej. Powstał na pocz. lat 30 XX w. (prawdopodbnie w 1935 roku) wg proj. Janusza Dzierżawskiego, wykończone zostały po bankructwie spółdzielni przez hr. Towarnickiego i Bielajewa na czynszówkę. Przed wojną działał tu sklep spożywczy Wspólnoty Skarbowców i cukiernia Bielanka
Nr 74: Dom wielokondygnacyjny Zdobyczy Robotniczej. Powstał na pocz. lat 30 XX w., wykończone zostały po bankructwie spółdzielni przez hr. Towarnickiego i Bielajewa na czynszówkę. Przed wojną działał tu od 1936 sklep z butami wyrobu własnego Stanisława Wiśniewskiego. I pasmanteria Kazimiery Szcześniewskiej, działającą do końca XX w.
Nr 75: Czynszówka. Powstała w 1937 wg proj. Józefa Kobylińskiego.
Nr 76: Dom wielokondygnacyjny Zdobyczy Robotniczej. Powstał na pocz. lat 30 XX w., wykończone zostały po bankructwie spółdzielni przez hr. Towarnickiego i Bielajewa na czynszówkę. Przed wojną działała tu pralnia chemiczna Kędzierskiego.
Nr 77: Czynszówka. Powstała w 1937 wg proj. Józefa Kobylińskiego
Nr 78: Dom wielokondygnacyjny Zdobyczy Robotniczej. Powstał na pocz. lat 30 XX w., wykończone zostały po bankructwie spółdzielni przez hr. Towarnickiego i Bielajewa na czynszówkę
Nr 79: Czynszówka. Powstała w 1937 wg proj. Józefa Kobylińskiego
Nr 80: Dom wielokondygnacyjny Zdobyczy Robotniczej. Powstał na pocz. lat 30 XX w., wykończone zostały po bankructwie spółdzielni przez hr. Towarnickiego i Bielajewa na czynszówkę. Przed wojną działał tu sklep mięsno-wędliniarski Chiszczyńskich.
Nr 81: Czynszówka. Powstała w 1937 wg proj. Józefa Kobylińskiego
Nr 82: Dom Nauki Centrum Medycznego Kształcenia Podyplomowego. Powstał w 1954.
Nr 83: modernistyczny dom powstały w 1937 roku wg proj. Józefa Kobylińskiego.
Nr 87: modernistyczny dom powstały w 1937 roku wg proj. Józefa Kobylińskiego.
Nr 90: Delegatura Biura Zamówień Publicznych Urzędu Dzielnicy Bielany.

Data nadania nazwy: 1928.05.14