Są trzy postaci o tym imieniu.
Roman książę Sanguszko (1537-1571) - starosta żytomierski, wojewoda bracławski, hetman polny litewski. We wczesnej młodości był dworzaninem Zygmunta II Augusta. Jako osiemnastolatek rozpoczął karierę wojskową walcząc przeciw Państwu Moskiewskiemu. Za odniesione zwycięstwa w 1557 roku otrzymał pierwszy z wymienionych tytułów. Później uczestniczył w walkach z Tatarami i wojnie litewsko-moskiewskiej, zwyciężając w 1564 roku na Druckich Polach. Dwa lata później otrzymał swój drugi tytuł a w 1567 roku - buławę hetmańską. Z armią moskiewska walczył w okolicach Połocka (bitwa pod Czaśnikami oraz brawurowe zdobycie twierdzy Ułły). Był jednym z sygnatariuszy Unii Lubelskiej w 1569 roku.
Spoczywa:
Cerkiew św. Mikołaja w Mielcach na Wołyniu.
Roman Stanisław Adam książę Sanguszko herbu Pogoń Litewska (1800-1881) - działacz społeczny. Pochodził z Wołynia (przyszedł na świat bądź w rodowych dobrach Sławuta, bądź w pobliskiej wsi Antoniny), kształcił w Berlinie. Przez pewien czas był przymusowym gwardzistą rosyjskim, jednak ze względu na zły stan zdrowia został przeniesiony do cywila i w 1826 roku mógł już swobodnie gospodarzyć w swoich dobrach. Związany z najsłynniejszymi polskimi rodami szlacheckimi (Czartoryskimi poprzez matkę oraz Potockimi przez żonę) zdecydował się na udział w powstaniu listopadowym, licząc się z utratą całego majątku. Jako adiutant generała Jana Skrzyneckiego został wzięty do niewoli podczas bitwy pod Łysobykami i na prawie 14 lat zesłany do Tobolska (dwie trzecie z liczącej prawie 3300 kilometrów trasy musiał pokonać pieszo, co zajęło mu blisko 10 miesięcy). Pozbawiony szlachectwa (ale nie majątku!!) początkowo pracował jako drwal, później został ponownie wcielony do armii rosyjskiej i karnie wysłany na Kaukaz. Ciężko ranny podczas walk z tubylcami (po upadku z konia miał zgruchotaną nogę a na skutek urazu głowy prawie całkowicie utracił słuch) otrzymał ułaskawienie i w 1844 roku powrócił do Sławuty, której właścicielką oficjalnie była jego siostra. Uruchomił tam fabrykę sukna, papiernię, cukrownię, odlewnię żelaza, zainicjował planową gospodarkę leśną a w prowadzonej przez siebie stadninie koni arabskich (sprowadzanych m.in. z Bahrajnu) rozpoczął treningi przygotowujące wierzchowce do wyścigów. Był opiekunem miejscowej ludności, uwłaszczając wszystkich swoich poddanych. Był właścicielem liczącej kilkanaście tysięcy książek biblioteki a także ogromnej kolekcji obrazów. Zginął zamordowany przez rosyjskich rabusiów związanych z tworzącym się ruchem komunistycznym, którzy uznali go za wroga ludu pracującego.
Spoczywa:
Krypta kościoła p.w. św. Doroty w Sławucie.
Roman Damian Paweł Eustachy książę Sanguszko-Kowelski herbu pogoń Litewska (1832-1917) - bibliofil, kolekcjoner, założyciel ordynacji sławuckiej. ordynat zasławski. Pochodził z Przeworska, w Sławucie zamieszkał w 1842 roku. Prawie pięciokrotnie powiększył zbiory swojego opisanego wyżej kuzyna, sprowadzając wiele unikatowych dzieł z XV i XVI w. Gromadził również wszystko, co dotyczyło epoki stanisławowskiej, ratując od zniszczenia wszelakiego rodzaju listy, broszury i druki okolicznościowe. Z czasem zatrudnił profesjonalnych bibliotekarzy, archiwistów a także konserwatorów, by zbiory były w należytym stanie. Po wybuchu I wojny światowej znaczną część księgozbioru ukrył przed wojskami rosyjskimi, jednak sam zginął w rodzinnym majątku, zamordowany przez komunistów."
