Zgrupowanie Pułku Baszta jednostki wojskowe Armii Krajowej walczące w czasie okupacji hitlerowskiej, szczególnie wsławione w walkach w okresie Powstania Warszawskiego. Ich początki sięgają XI 1939 roku, kiedy to na Żoliborzu Ludwik Berger ps. "Goliat" oraz Henryk Mittak ps. "Mrowiec" założyli oddział konspiracyjny skupiający harcerzy z Liceum im. ks. J. Poniatowskiego. Nazwa formacji to skrót od wyrażenia "Batalion Ochrony Sztabu". Początkowo podporządkowany Służbie Zwycięstwu Polski, później Komendzie Głównej Związku Walki Zbrojnej, po jej przekształceniu przeszedł pod rozkazy V oddziału Komendy Głównej Armii Krajowej. Początkowo zajmował się głównie zdobywaniem broni, w 1943 roku - rozbudowany o Bataliony: Bałtyk, Olza oraz Karpaty - liczył już przeszło 2300 żołnierzy a jego dowódcą został ppłk Stanisław Kamiński ps. "Daniel". Podczas całego Powstania Warszawskiego walczył na Górnym i Dolnym Mokotowie, głównie na Sielcach, Sadybie oraz Czerniakowie, kapitulując dopiero 27 IX. Śmierć poniosło łącznie ponad 1800 żołnierzy.