Porajowie - ród rycerski pieczętujący się herbem Poraj (w czerwonym polu pięcipłatkowa srebrna róża, zaś w klejnocie samo godło, hełm zaś zdobiły srebrno podbite czerwone ladry). Jego założycielem miał być brat św. Wojciecha - Poraj, żyjący na przełomie X i XI w. Żyli głównie na terenach między Trzemesznem, Koninem a Żninem, od 1342 roku toczyli wojny z rodami herbu Zaremba, co doprowadziło do znacznego ograniczenia ich roli w życiu politycznym. Pierwsza pieczęć pochodzi z połowy XIV w. najsłynniejsi mężowie wywodzący się z niego to:
Wincenty zwany Kadłubkiem (1150-1223) - kronikarz opisany w osobnym biogramie.
Zawisza z Dąbrowy Zielonej (zm. 1317) - łowczy Leszka Czarnego, doradca Władysława Łokietka, wojewoda sandomierski a później kasztelan kaliski.
Bodzanta (1290-1366) - biskup krakowski opisany w osobnym biogramie, właściciel owej pierwszej pieczęci.
Dobiesław z Kurozwęk (zm. 1397) - wojewoda krakowski, któremu przypisuje się autorstwo przywileju koszyckiego.
Mikołaj z Michałowa (zm. 1440) - wojewoda sandomierski, dowódca rodowej chorągwi w bitwie pod Grunwaldem.
Krzesław z Kurozwęk (zm. ok. 1460) - starosta generalny Wielkopolski, który powiększył rodowe dobra o ponad 20 wsi.