Marian Pisarek (1912-1942) - major WP, pilot zaliczany do grona asów myśliwskich. Pochodził z podradzymińskiej wsi Łosie, kształcił się w Warszawskim Gimnazjum Humanistycznym Towarzystwa Wychowawczo-Oświatowego "Przyszłość", jednak pod koniec nauki przeniósł się do Chełmna i świadectwo dojrzałości otrzymał w miejscowym Korpusie Kadetów. Był absolwentem Szkoły Podchorążych Piechoty w Komorowie niedaleko Ostrowi Mazowieckiej, w 1935 roku jako ochotnik przeszedł przeszkolenie lotnicze w Dęblinie a rok później ukończył Lotniczą Szkołę Strzelania i Bombardowania w Grudziądzu. Podczas okupacji hitlerowskiej walczył w składzie lotnictwa Armii "Pomorze", dowodząc 141 Eskadrą Myśliwską. Po klęsce walk obronnych przedostał się do Francji, gdzie przeszedł kolejne szkolenie i miał walczyć we francuskim dywizjonie. Niestety, tak jak i innym Polakom, nie udało mu się dotrzeć do wyznaczonej jednostki, został więc z Tuluzy, przez Oran i Gibraltar ewakuowany brytyjskim konwojem na Wyspy. Jako pilot legendarnego 303. Dywizjonu Warszawskiego im. Tadeusza Kościuszki brał udział w bitwie o Anglię. W VI 1941 roku objął dowództwo eskadry 308. Dywizjonu a w XII tego samego roku został oficerem 11. Grupy Myśliwskiej. Miał potwierdzonych wówczas 12 zestrzeleń nieprzyjacielskich (w tym dwa niepełne), co dawało mu miejsce w pierwszej dziesiątce asów lotniczych. Na dziesięć dni przed śmiercią został - awansowany do rangi majora - dowódcą 1. Polskiego Skrzydła Myśliwskiego na Zachodzie a pod jego rozkazami znalazły się połączone siły 303., 316. i 317. Dywizjonu. Zginął 29 IV 1942 roku podczas operacji "Circus 145", kiedy jego Hawker Hurrican został zestrzelony nad le Fréport-Dieppe we Francji przez wojska nieprzyjacielskie (cała formacja została zaatakowana przez 15 myśliwców FW-190). Był pierwszym z siedmiu polskich lotników odznaczonych Krzyżem Złotym Orderu Wojennego Virtuti Militari. (podziękowania dla zepter00 za uzupełnienia).