Łukasz Drewno (po 1565-1652) - burmistrz miasta Starej Warszawy, z zawodu aptekarz. Prawdopodobnie był absolwentem Akademii Krakowskiej, w stolicy aptekę prowadził od roku 1592. Cieszył się wielkim szacunkiem stołecznych mieszczan, dlatego też w 1617 roku został urzędnikiem gminnym, później ławnikiem a w 1624 roku pełnił funkcję rajcy i wójta. W latach 1624-26, kiedy w stolicy szalała epidemia powietrza morowego, pełnił obowiązki tzw. burmistrza powietrznego. Zgromadził wówczas dużą ilość leków i żywności, zorganizował tzw. izolatoria (szpitale) wraz ze strefą izolacyjną dla zakażonych, która ciągnęła się od Nowego Miasta do Góry Szubienicznej na terenie dzisiejszej Kępy Potockiej. Prowadził kronikę zgonów, która się zachowała do dziś. Był orędownikiem czystości. W 1630 roku nominowany został na burmistrza rzeczywistego. Obowiązków swych, ze względu na podeszły wiek, nie pełnił bardzo długo, później zajął się malarstwem, skompletował też pokaźną bibliotekę.