Karol Levittoux (1820-1841) - działacz niepodległościowy. Prawdopodobnie pochodził ze wsi Kumelsk położonej niedaleko Kolna. Kształcił się w Łukowie, po jego ukończeniu przyjechał do stolicy, gdzie podjął naukę na kursach pedagogicznych odbywających się w dawnym gimnazjum Działyńskich na Lesznie. Już wtedy zaangażowany był w działalność młodzieżowej organizacji patriotycznej, działającej w Krakowie. Jej struktury przeniósł do Warszawy i tu skupił wokół siebie zarówno studentów, jak i nawet urzędników miejskich. Ich wspólnym celem było wzniecenie zbrojnego powstania, dzięki któremu zostanie zniesiona monarchia, uwłaszczeni chłopi i utworzony zostanie rząd republikańsko-demokratyczny. Swoje postulaty ogłaszał na łamach tajnej gazety, której był redaktorem. Aresztowany - na skutek donosu - wraz z grupą ponad 200 współpracowników, osadzony został w X Pawilonie Cytadeli Warszawskiej. po bestialskich torturach, chcąc uniknąć bezterminowej zsyłki na Sybir, podpalił siennik na którym spał i spalił się żywcem w celi nr 21.
W jego intencji Klementyna z Sanguszków Ostrowska-Małachowska poleciła wybudować na placu pod Lwem przy ul. Chłodnej kościół pw. św. Karola Boromeusza (zniszczony podczas Powstania Warszawskiego).
Upamiętnienia:
al. Solidarności 74 a - szczytowa ściana dawnego pałacu Działyńskich - tablica z piaskowca (odsłonięcie - 18 VII 1966).
Brama Straceń Cytadeli Warszawskiej - tablica.