Jan Czeczot (1796-1847) - poeta, etnograf. Pochodził z Maluszyc koło Nowogródka, gdzie jego ojciec był oficjalista dworskim. Już w dzieciństwie zaprzyjaźnił się z mieszkającym niedaleko Adamem Mickiewiczem. Studiował na Uniwersytecie Wileńskim, tam też został jednym z założycieli a potem sekretarzem Towarzystwa Filomatów. Aresztowany w 1825 roku przez władze carskie został skazany na pół roku twierdzy i dożywotnie zesłanie. Początkowo znalazł się w Ufie, później w Twerze na końcu zaś w Leplu, skąd powrócił na Litwę w 1844 roku. Była to nagroda za tekst ustawy nawigacyjnej po Kanale Berezyńskim, którego zarządu budowy był sekretarzem. Wszędzie, gdzie tylko los go rzucił, zbierał zasłyszane ludowe pieśni, które wydał łącznie w sześciu zbiorach zatytułowanych „Piosenki wieśniacze znad Niemna i Dźwiny”.W 1846 roku ogłosił drukiem tom swoich pieśni i ballad "Pieśni ziemianina", z którego największą popularność zdobyła "Prząśniczki" z muzyką Stanisława Moniuszki. Zmarł w Druskiennikach.