Tadeusz Hołówko ps. Kirgiz (1889-1931) - polityk, publicysta, działacz ruchu prometejskiego, wydawca. Pochodził z Semipałatyńska, kształcił w Ałma-Acie, studiował w Petersburgu (nauki przyrodnicze i prawo) a także ten ostatni kierunek również w Krakowie i Warszawie. Był działaczem PPS - Frakcji Rewolucyjnej, jednym z najbliższych współpracowników Józefa Piłsudskiego, współtwórcą POW. Był wiceministrem propagandy w Tymczasowym Rządzie Lubelskim, wspierał dążenia Ukrainy i Białorusi do usamodzielnienia się państwowego względem ZSRR. Brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej. Po odzyskaniu niepodległości został pracownikiem Biura Propagandy działającym przy Prezydium Rady Ministrów, w latach 1919-27 był też radnym Warszawy, godząc te obowiązki (od 1922 roku) z mandatem poselski. Jako edytor propagował działalność "Skamandra", później zajął się publikowaniem dzieł dotyczących historii ruchu robotniczego. W 1927 roku wystąpił z PPS-u, zostając wiceprezesem BBWR-u. Zginął w sanatorium w Truskawcu, zastrzelony przez ukraińskich nacjonalistów.
Spoczywa:
Cmentarz Ewangelicko-Reformowanym (kalwińskim), kwatera K1, rząd 2, miejsce 34.