Artur Grottger (1837-1867) - rysownik, malarz, główny przedstawiciel romantyzmu w malarstwie polskim. Jego rodzinną miejscowością były Ottynowice, wieś położona niespełna 50 km na południowy wschód od Lwowa. Pierwszych lekcji malarstwa udzielał mu ojciec, później oddał go na naukę do pracowni Jana Maszkowskiego. Studia malarskie rozpoczął dzięki cesarskiemu stypendium - początkowo kształcił się w Krakowie a w latach 1855-58 naukę kontynuował w Wiedniu, z którym to miastem związany był aż do 1865 roku. Tam współpracował jako ilustrator z miejscowymi czasopismami, a pod koniec nauki wykonał swoje pierwsze cykle kartonów "Szkoła szlachcica" oraz "Wczoraj - Dziś - Jutro". Zafascynowany historią Polski, pod wpływem opowieści o powstaniu listopadowym, stworzył najdoskonalsze dwa cykle rysunków wykonanych czarną i białą kredką zatytułowane po prostu "Warszawa", wśród których znalazły się takie rysunki, jak "Plac Zamkowy", "Żydzi warszawscy", "Zamknięcie kościołów". Tam też, nie uczestnicząc w powstaniu styczniowym a znając je jedynie z aktualnych doniesień, narysował takie cykle, jak "Polonia" czy "Lithuania". Później jeździł po dworach Galicji, gdzie zarabiał na życie malowaniem na zamówienie (portrety, sceny rodzajowe). Pod koniec życia, ciężko chory na gruźlicę, wyjechał do Paryża a stamtąd do uzdrowiska Amelies-les-Bains w Pirenejach, gdzie zmarł. Spoczął na Cmentarzu Łyczakowskim we Lwowie, dokąd zwłoki artysty sprowadziła jego narzeczona, Wanda Monne.
Do 1954.04.12 był patronem dzisiejszej ul. Aleksandra Orłowskiego.