Bolesław I Chrobry (966 lub 967 - 1025) - pierwszy koronowany władca Polski. Był synem Mieszka I oraz Dąbrówki. Dzieciństwo spędził w Niemczech, gdzie został oddany jako zakładnik. W ojczyźnie ponownie znalazł się jako kilkunastolatek a władzę objął w 992 roku. Wówczas to po raz pierwszy pojawiła się nazwa "Polska", wywodząca się od plemienia Polan, odnosząca się do całego państwa. W 1000 roku, podczas zjazdu gnieźnieńskiego poprzedzonego pielgrzymką do grobu św. Wojciecha, doprowadził do utworzenia metropolii kościelnej - arcybiskupstwa gnieźnieńskiego z podporządkowanymi mu czterema biskupstwami. W latach 1002-1018 uczestniczył w trzech wojnach z Niemcami, zakończonych słynnym pokojem w Budziszynie. W tymże 1018 roku zorganizował również wyprawę kijowską, osadzając na tronie Jarosława Mądrego. Siedem lat potem koronowany został na króla Polski, kilka miesięcy później zmarł.
Od 1926.09.27 do 1933.12.01 był patronem placu znajdującego się między dzisiejszymi ul. Poczobutta a Suzina, do 1954.04.12 dzisiejszej ul. Podróżniczej a do 1979.01.01 ul. Ochockiej.