Józef Balcerzak (1903-1942) - działacz robotniczy. Rodowity warszawiak wywodzący się z rodziny robotniczej, w 1929 roku wstąpił w szeregi członków Komunistycznej Partii Polski. Pracował wówczas jako elektryk w dawnym "Noblesse" - wytwórni Polskiego Monopolu Tytoniowego przy ul. Dzielnej 62 (stąd jego pseudonim - "Noblesiak"). Za udział w jednym ze strajków w 1933 roku został aresztowany a w następstwie usunięty z pracy. Znalazł wówczas zatrudnienie w Stołecznym Przedsiębiorstwie Budowlanym na Żoliborzu, gdzie mieszkał. Po wybuch wojny początkowo walczył w Robotniczych Brygadach Obrony Warszawy, później działał w komunistycznym podziemiu, współtworząc Stowarzyszenie Przyjaciół ZSRR i kolportując wydawane przez nie gazety - "Wieści ze świata" oraz "Do zwycięstwa". Później redagował pismo "Młot i Sierp", pomagał również jeńcom radzieckim i uciekinierom z getta warszawskiego. Aresztowany przez hitlerowców jesienią 1941 roku, został osadzony na Pawiaku a 28 V 1942 roku rozstrzelany w Magdalence.
Jego nazwisko od wielu lat znajduje się na listach patronów do dekomunizacji.