Władysława Niegolewskiego — historia i zdjęcia

Władysław Niegolewski (1819-1885) - polityk, powstaniec styczniowy. Pierwsze etapy edukacji odbył w Poznaniu, następnie wyjechał do Bonn, gdzie studiował prawo. Obronił tam doktorat, pisząc rozprawę „O prawie dzierżawczym”. Po powrocie do Polski zaangażował się w ruch niepodległościowy, stając się współorganizatorem planu ataku na Cytadelę. Był członkiem Komitetu Narodowego w Poznaniu, wielokrotnym posłem w sejmie pruskim a także niemieckim, sprzeciwiającym się germanizacji. Podczas powstania styczniowego ranny pod Ignacewem. Oskarżony o zdradę stanu, więziony w Głogowie. Był współtwórcą Poznańskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk i wydawcą pisma „Goniec Wielkopolski”.

Pod koniec lat 20 powierzono zabudowę ulicy Stanisławowi Brukalskiemu.
 Stan obecny:
 Nr 8: willa Brukalskiego.  Powstała w 1927-29, jej projektantami i lokatorami było małżeństwo architektów Barbara (1899-1980) i Stanisław (1894-1967) Brukalscy. Obydwoje byli absolwentami a później profesorami Politechniki Warszawskiej. Ona zaprojektowała osiedle na Okęciu (1960), Dom im. Matysiaków przy ul. Arabskiej (1965), była też autorką pracy "Zasady społeczne projektowania osiedli mieszkaniowych". On zaś zaprojektował m.in. gmach Sztabu Głównego Wojska Polskiego przy ul. Rakowieckiej 4a (1936-38), bloki XI - XIII kolonii WSM na Żoliborzu, domy przy ul. Andersa (1953), gmach Teatru Komedia przy ul. Sierpeckiej (1952-56), projektował i urządzał również wnętrza transatlantyków „Batory” i „Piłsudski”. Wspólnie zaprojektowali  domy IV, VII i IX kolonii Warszawskiej Spółdzielni Mieszkaniowej na Żoliborzu a także zaprojektowali odbudowę pałacu Czapskich przy Krakowskim Przedmieściu a także jego adaptację na potrzeby Akademii Sztuk Pięknych. Spoczęli na cmentarzu w Laskach.
 Nr 10: willa zaprojektowana w 1934 roku przez Romualda Gutta.
 Data nadania nazwy: 1926.09.27