Sułkowskiego Józefa — historia i zdjęcia

Józef Sułkowski herbu Sulima (między 1770 a 1773 - 1798) - adiutant Napoleona Bonaparte. Od 1783 roku służył w 10. Regimencie Pieszym Konnym, w przeciągu ośmiu lata awansowany do stopnia kapitana. Był uczestnikiem wojny polsko-rosyjskiej 1792 roku (walczył na Litwie), za co został odznaczony - jako jeden z pierwszych - orderem Virtuti Militari i automatycznie podniesiony do rangi pułkownika. Z chwilą przystąpienia Stanisława Augusta Poniatowskiego do konfederacji targowickiej zdecydował się na emigrację. Po przyjeździe do Paryża znalazł się w szeregach armii francuskiej - początkowo został skierowany z tajna misją do Konstantynopola, gdzie jako chargédaffaires francuski miał zająć się wpływami brytyjskimi w Turcji. Opuścił ją na wieść o wybuchu w Rzeczypospolitej powstania kościuszkowskiego, jednak zanim dotarł do kraju, zryw już dogorywał. Ponownie przedostał się do Francji i tam został skierowany do północnych Włoszech, gdzie podczas walk o austriacka baterię St. Georges zwrócił na siebie uwagę Napoleona Bonaparte. Ten po zakończeniu walk zlecił mu organizację biblioteki wojskowej a następnie mianował swoim adiutantem. Jako brygadier uczestniczył w wyprawie egipskiej, walcząc na Malcie, w Aleksandrii a także pod Piramidami. Był autorem "Historii rewolucji polskiej w roku 1794", jako archeolog-amator odnalazł liczne tablice z pismem hieroglificznym. Ciężko ranny podczas bitwy w Salihijeh znalazł się w Kairze, gdzie w czasie powstania antyfrancuskiego został zamordowany przez miejscową ludność.

W X i XI wieku istniała tu wieś Polkowo (Polikowo, Pólkowo), własność książąt mazowieckich. Na przełomie lat 30 i 40 wieku XVII Władysław IV podarował wieś Kamedułom z Bielan. Przez teren wsi przepływały 4 rzeczki (potoki): Bełcząca, Drna, Rudawa i Polkówka. Stały tu już tartaki, browary, cegielnie i młyny. W związku z epidemią w 1624 roku powstał tu dzięki Łukaszowi Drewnie szpital i przytułek św. Ducha. W czasie potopu szwedzkiego wieś spalono doszczętnie. Odbudowała się ona jako Kępa Potocka. W latach 1934-35 rozpoczęto budowę szeregowych domków jednorodzinnych.
15.04.1944 nastąpiła na ulicy akcja grupy Andrzeja z Kedywu AK przeciw tajnym agentom gestapo. Porucznik „Lasso był podwójnym agentem  wniknął do AK i przez niego nie wykonano wyroków. Lasso popełnił jednak duży błąd, oszczędzając agentów, pobierając na nich pieniądze, przeciągając sprawę, a potem jeszcze proponując przyjęcie ich w szeregi AK. Kapitan Andrzej umówił się w jednym z opuszczonych domów na rogu z Dziennikarską na 17:30 i zlikwidował wraz z grupą "Lassa" i 7 agentów gestapo. 
  
Stan obecny:
Nr 1: Blok mieszkalny. Czteropiętrowy, odnowiony w 2006.
Nr 2: Kamienica (drugi adres: Koźmiana 1). Trzypiętrowa.
Nr 3: Dom parterowy.
Nr 4: Blok mieszkalny. Trzypiętrowy. Odnowiony w 2007, nowe balkony i elewacje.
Nr 5: Kamienica. Dwupiętrowa.
Nr 6: Willa.
Nr 7: Willa. Dwupiętrowa.
Nr 9: Willa. Zajęta przez firmy.
Nr 12\14: Dom. Długi, piętrowy.
Nr 13: Bliźniak. Dwupiętrowy, wspólny z nr 15. Identyczny z 17 i 19.
Nr 15: Bliźniak. Dwupiętrowy, wspólny z nr 13. Identyczny z 17 i 19.
Nr 17: Bliźniak. Dwupiętrowy, wspólny z nr 19. Identyczny z 13 i 15.
Nr 19: Bliźniak. Dwupiętrowy, wspólny z nr 17. Identyczny z 13 i 15.

Data nadania nazwy: 1926.09.27