Dawna droga wiodąca do wsi Potok po usypanej wśród podmokłych terenów grobli. W XIX w. przy drodze istniały ubogie chałupy drewniane, zamieszkałe przez robotników pracujących w Warszawie. Od początku XX wieku, naprzeciw Żoliborza Dziennikarskiego, istniała zabudowa jednorodzinna, w połowie XX wieku zniwelowana pod osiedle bloków. Na ówczesnych ulicach Żukowskiej, Skotnickiej, Gawłowskiej, Bielickiej, Warszawskiej, Szlacheckiej i Morawskiej stoją dziś bloki i nie ma śladu po dawnym układzie ulic i po dawnej zabudowie. Na miejscu dzisiaj stojącego bloku przy ówczesnej Skrzelewskiej swój warsztat blacharski miał Julian Paczewski. Będąc również lokalnym działaczem społecznym, "zastał Potok kryty trzciną, zostawił blaszany" (między ulicami Kołobrzeską i Skrzelewską). W 1926 ulicą puszczono linię tramwajową. W latach międzywojennych zabudowano willami odcinek między Mickiewicza a Gwiaździstą. W roku 1938 doprowadzono na ulicę wodociąg.
Stan obecny:
Nr1: RKS Marymont. Pod budowę obiektu sportowego przeznaczono ulice Szczecińską i Żarnowską. Klub założono w roku 1911, jako jeden z pierwszych w Polsce. Uważa się go za najstarszy działający do tej pory w Warszawie, ale to nie do końca prawda, z uwagi na to, że w 1911 Marymont nie był w Warszawie, a zresztą sam klub zalegalizowano w 1924. Klub założyła hrabina, która była właścicielką ziemi, na której młodzież lubiła uprawiać sporty. W roku 1955 oddano obecny obiekt sportowy. W latach 70 pod naciskiem władz administracyjnych, związkowych i sportowych odbywały się tzw. fuzje i zmiany nazw klubów np. po połączeniu SKS Warszawa i Spójni Warszawa przyjęto nazwę "Spójnia-Marymont Warszawa" - potem po połączeniu dwóch Zrzeszeń Sportowych "Ogniwa" i "Spójni" klub miał występować pod nazwą Sparta Warszawa. W latach 1956-1957 czynione były próby likwidacji "Marymontu". Odebrano klubowi w brutalny sposób obiekty przy ul. Wybrzeże Gdyńskie, a sekcję przydzielono pod tzw. opiekę zakładów pracy - potem włączono je do nowego klubu Spójnia Warszawa. Tylko dzięki postawie i uporczywym staraniom działaczy oraz całej sekcji piłki nożnej "Marymont" nie dopuszczono do zabrania klubowi stadionu, co pozwoliło na rozpoczęcie działalności na powrót jako R.K.S "Marymont". W oparciu o stadion reaktywowano działalność sekcji siatkówki, hokeja na lodzie, szachowej. W roku 1964 następuje połączenie z K.S "Syrena" Warszawa a w 1973 z K.S "Łączność" Warszawa, w wyniku których powstaje silna sekcja łucznicza należąca do dnia dzisiejszego do ścisłej czołówki krajowej i europejskiej. W roku 1970 R.K.S "Marymont" przejął łyżwiarstwo szybkie z CWKS "Legia" Warszawa, natomiast w 1975 r. łyżwiarstwo figurowe z W.K.K.F. "Ogniwo". Obecnie wybudowany został Ośrodek Sportu i Rekreacji „Żoliborz. Odbywają się tu zajęcia: Tai-Chi, total body conditioning, fat burning , ABS, pilates, step, step & TBC , stretching, low & tone, gim-mix. Można skorzystać z sauny, zabiegów fizjoterapii: laser, pole magnetyczne, ultradźwięki, diadynamik, interdynamik, jonoforeza, glawanizacja, ćwiczenia w odciążeniu, gimnastyka w wodzie i na sali gimnastycznej. Prowadzone są także zajęcia dla osób z dolegliwościami kręgosłupa, korekcja wad postawy, masaże , jest terapia manualna kręgosłupa (masaż klasyczny, segmentarny, akupresura stóp, nastawianie kręgosłupa, digipunktura, bioterapia). Istnieją tu też sekcje: łucznictwo, łyżwiarstwo szybkie i figurowe (treningi na Torwarze), piłka nożna, tenis stołowy, bowling.
Nr 2b: Kamienica. Dwupiętrowa, ceglana, obecnie opuszczona, choć jeszcze kilka lat temu koczowało tu kilka rodzin
Nr 3: Budynek Pompowni Kolektora Bielańskiego. Trzy pawilony, obecnie nie używane.
Nr 4: W czasie okupacji ukrywano tu Żydów w mieszkaniu Ireny Bobińskiej.
Nr 5: Willa piętrowa. Połączona z nr 5a, 5b, 5c.
Nr 5a: Willa piętrowa. Połączona z nr 5, 5b, 5c. Dom Bandurewiczów.
Nr 5b: Willa piętrowa. Połączona z nr 5, 5a, 5c.
Nr 5c: Willa piętrowa. Połączona z nr 5, 5a, 5b. Hurtownia przyborów piśmienniczych A.M.A., dla której dobudowano pawilon z przodu.
Nr 7: Willa. Dwupiętrowa. W szczycie klatki schodowej okno rozetowe.
Nr 9: Willa. Dwupiętrowa z garażem.
Nr 11: Willa dwupiętrowa z wysuniętym dachem.
Nr 13: Willa piętrowa.
Nr 14: Pawilony usługowe.
Nr 19: Bliźniak. Wspólny z nr 21, wysunięty w kierunku ulicy.
Nr 21: Bliźniak. Wspólny nr 19. Pizzeria 21 w garażu.
Nr 23: Bliźniak. Wspólny z nr 25, wysunięty w kierunku ulicy.
Nr 25: Bliźniak. Wspólny z nr 23. Od ulicy drewniany pawilon, w którym znajduje się kwiaciarnia.
Nr 29: Czekoladowy domek. Duża, dwupiętrowa willa, biało czekoladowa, remontowana w 2006.
Nr 31: Willa. Dwupiętrowa ćwiartka domu nr 29.
Nr 31a: Dom. Piętrowy, nie odnowiony, taras z boku. Dołączony do 31.
Nr 33: Blok mieszkalny. 10 pięter, restauracja Potocka w parterze; wcześniej Babie Lato.
Nr 33a: Blok. 4 piętra, jeden ciąg z nr 35 i 37. W parterze Sklep u Andrzeja.
Nr 35: Blok. 4 piętra, jeden ciąg z nr 33a i 37. W przyziemiu Gniazdo nr 2.
Nr 37: Blok. 4 piętra, jeden ciąg z nr 33a i 35. Siedziba Spółdzielni Mieszkaniowej Potocka.
Nr 43: Pawilon parterowy. Teren straży pożarnej.
Nr 58: Blok. Wybudowany w 200?, czteropiętrowy.
Nr 60: Blok. Czteropiętrowy, ogrodzony.
Data nadania nazwy: