Thomas Woodrow Wilson (1856-1924) - dwudziesty ósmy prezydent USA (1913-21), z wykształcenia prawnik i pierwszy amerykański politolog. Pochodził ze Staunton w stanie Wirginia, ukończył m.in. Uniwerytet Princeton, którego w 1902 roku został pierwszym świeckim rektorem. Funkcję tę pełnił do 1910 roku, kiedy to działacze Partii Demokratycznej wybrali go gubernatorem stanu New Jersey a 5 XI 1912 roku wygrał wybory prezydenckie (zaprzysiężony 4 III 1913). Podczas kadencji zatwierdził szereg ustaw antymonopolowych, stworzył również Federalny System Rezerw. W 1913 roku odbył pierwszą w dziejach świata oficjalną konferencję prasową. Na wieść o wybuchu I wojny światowej ogłosił neutralność USA. W 1916 roku wprowadził ośmiogodzinny dzień pracy oraz powszechny zakaz zatrudniania dzieci i dzięki tym posunięciom zapewnił sobie reelekcję. Wobec toczącej się nadal wojny 2 IV 1917 roku, za zgodą Kongresu, wypowiedział wojnę Niemcom. To znacznie wspomogło aliantów i w 1918 roku ogłosił słynne 14 punktów - warunki pokoju, które miałyby obowiązywać po zakończeniu I wojny światowej (podstawy traktatu wersalskiego). Jeden z nich mówił o utworzeniu niepodległej Polski z dostępem do morza. W 1919 roku został laureatem Pokojowej nagrody Nobla za założenie Ligi Narodów. Zasłynął też z dwóch poprawek do konstytucji - XVIII, ustanawiającej prohibicję oraz XIX, przyznającej od 1920 roku prawo głosu kobietom. W 1919 roku dostał lewostronnego paraliżu. Nigdy nie doszedł do zdrowia - zmarł w Białym Domu w Waszyngtonie.
Do 1953.05.28 jego imię nosiła dzisiejsza ul. Zbąszyńska.