Maria Kazimiera de La Grange d'Arquien (1641-1716) - margrabianka francuska, królowa Polski w latach 1676-1696, żona Jana III Sobieskiego. Pochodziła z Nevers, była najmłodszą damą dworu Ludwiki Marii Gonazgi i wraz z nią przybyła do Polski w 1645 roku. Przebywała tu wówczas trzy lata a po śmierci Władysława IV Wazy wróciła do rodzinnego domu. Zapoznała się jednak z kulturą polską i dość dobrze nauczyła naszego języka. Sprowadzona z powrotem przez królową w 1653 roku, pięć lat później poślubiła wojewodę sandomierskiego Jana Sobiepana Zamoyskiego. Dość szybko owdowiała i w 1665 roku poślubiła Jana Sobieskiego, któremu urodziła trzynaścioro dzieci. Po śmierci męża i procesie majątkowym z najstarszym z synów - Jakubem - wyjechała z Polski. Najpierw mieszkała w Rzymie, ostatnie półtora roku życia spędziła w Blois. Spoczęła wraz z mężem katedrze wawelskiej w Krakowie. Była adresatką najsłynniejszych listów w dziejach polskiej epistolografii.
Ulica wiodła obok jej pałacu, położonego na wzgórzu marymonckim.
