Lachmana Wacława — historia i zdjęcia

Wacław Aleksander Lachman (1880-1963) - kompozytor, dyrygent, pedagog, działacz społeczny. Pochodził z Płocka, tam zdobył średnie wykształcenie i założył swój pierwszy chór. Później zamieszkał w Warszawie, gdzie w miejscowym Konserwatorium studiował m.in. pod kierunkiem Zygmunta Noskowskiego, Emila Młynarskiego i Piotra Maszyńskiego. Jeszcze w trakcie studiów - w 1906 roku - założył Towarzystwo Śpiewacze "Harfa", którym kierował przez ponad pół wieku. Podczas I wojny światowej znalazł się w Moskwie, po powrocie do stolicy objął funkcję wicedyrektora Filharmonii Warszawskiej. W dwudziestoleciu międzywojennym chóry, którymi dyrygował wystąpiły na scenach niemal całego naszego kontynentu. W czasie II wojny światowej dawał koncerty pieśni patriotycznych a scenami były dla niego wnętrza ocalałych kościołów i kawiarni. Tej działalności nie zaprzestał nawet podczas Powstania Warszawskiego. Był kompozytorem ponad 300 dzieł przeznaczonych na chór męski, w tym licznych kantat, (np. "Nad wodami Babilonu") suit, hymnów i mszy. Wiele ludowych pieśni zebrał w opracowanych przez siebie śpiewnikach, napisał też podręczniki dotyczące chórów. Zmarł w stolicy.
Spoczywa:
Cmentarz Powązkowski, Aleja Zasłużonych, 86 grób od strony zachodniej.
Upamiętnienia:
ul. Marszałkowska 140 - frontowa ścianie domu, w którym tworzył i zmarł - granitowa tablica z ozdobami z brązu (wmurowanie - 1980 rok).

Stan obecny:
nr 1,2,4,5,6,7: Bloki osiedla Ursynów Północny. Zaczęły powstawać od 1975 wg proj. Marka Budzyńskiego. Pomysł na zabudowanie terenu powstał już w latach 60 XX w. Rozpisano konkurs i nagrodzono dwie prace: warszawską Stefana Putowskiego i krakowską Witolda Cenckiewicza. Obie poddano analizie i wyznaczono dyrektywy dla całego założenia urbanistycznego. Konkurs na projekt zabudowy Ursynowa Północnego wygrał Ludwik Borawski, ale zmarł on szybko i realizację otrzymał Budzyński. W 1976 wprowadzali się tu pierwsi mieszkańcy. Brakowało szkół i przychodni, aptek, ale stawiano Ursynów za wzorcowy projekt. Ekipy nie wyrabiały, więc ściągano kolejne z Pruszkowa, Legionowa, Siedlec, Gorzowa i Stargardu Szczecińskiego, co potęgowało chaos i bałagan, i niektóre gotowe domy czekały miesiącami na podłączenie. Budowa ciągnęła się latami.
 

Data nadania nazwy: 1975.11.24