Tadeusz Krępowiecki (1798-1847) - publicysta, narodowy działacz rewolucyjno-demokratyczny. Był rodowitym warszawiakiem, wywodził się z rodziny, która niedawno przyjęła chrześcijaństwo a także została uszlachcona. Studiował na Wydziale Nauk i Sztuk Pięknych Królewskiego Uniwersytetu Warszawskiego, jednak uczelnia ta była przede wszystkim głównym ośrodkiem jego działalności, organizując tu Związek Powszechny Uczniów UW oraz Związek Wolnych Polaków. Przez krótki okres był redaktorem "Dziennika Nadwiślańskiego". Podczas powstania listopadowego był działaczem radykalnej lewicy, sekretarzem Towarzystwa Patriotycznego. Walczył jako ochotnik w korpusie gen. Józefa Dwernickiego, jednakże negując dyktaturę generała Józefa Chłopickiego. Wsławił się pod Stoczkiem (14 II 1831) oraz Boremlem (19 IV 1831). Pełniąc obowiązki adiutanta generała Jana Krukowieckiego został ciężko ranny podczas oblężenia stolicy. Po upadku zrywu wyemigrował do Francji, gdzie współtworzył Towarzystwo Demokratyczne Polskie, obwiniając szlachtę za klęskę walk. W latach 1835-46 należał do grona głównych ideologów Gromad Ludu Polskiego - emigracyjnej organizacji rewolucyjno-demokratycznej działającej w Wielkiej Brytanii. Z biegiem lat jego radykalne poglądy straciły na popularności. Zmarł w Londynie w skrajnej biedzie, opuszczony przez innych działaczy.