Franciszek Hynek (1897-1958) - pilot balonowy. Pochodził z Krakowa, gdzie ukończył Męskie Seminarium Nauczycielskie. Podczas I wojny światowej służył w Legionach Polskich, w XIII 1918 roku znalazł się we Włoszech i tam w armii gen. Hallera był tłumaczem. W okresie międzywojennym pozostał żołnierzem Wojska Polskiego. Ukończył Wielkopolską Szkołę Podchorążych Piechoty, służył w V Batalionie Balonowym, awansując od stopnia podchorążego (1921) do majora (1939). Był uczestnikiem wielu zawodów lotniczych, m.in. Krajowych Zawodów Balonowych rozgrywanych na Lotnisku Mokotowskim (rok 1928 - wspólnie ze Zbigniewem Burzyńskim), zawodów o puchar Gordona Bennetta (1933 z Burzyńskim w Chicago i 1934 z Władysławem Pomaskim w Warszawie). Podczas okupacji hitlerowskiej działał w konspiracji (kierował drukarnią przy ul. Dobrej 53), od 1942 roku związany z AK jako komendant Bazy Lotniczej "Okęcie" - "Łużyce" Okręgu Warszawa. Aresztowany przez hitlerowców, poprzez Pawiak trafił do Gross-Rosen i Bergen-Belsen, skąd po wyzwoleniu powrócił do kraju. Tu związał się z tworzącym się właśnie Aeroklubem PRL. Zginął podczas samotnego lotu w Szatarpach na Kaszubach. Pośmiertnie awansowany do stopnia podpułkownika i odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski.
Spoczywa:
Cmentarzu Wojskowym na Powązkach, kwatera 28BII, rząd I, miejsce 14.
Upamiętnienia:
skwer Bazy Lotniczej "Okęcie" - "Łużyce" (róg ul. Żwirki i Wigury z ul. 17 Stycznia) - wymieniony na monumencie.