Koźmiana Kajetana — historia i zdjęcia

Kajetan Koźmian herbu Nałęcz (1771-1856) - prawnik, poeta, pamiętnikarz, krytyk literacki. Urodził się w rodzinnych dobrach w Gałęzowie niedaleko Bychawy na Lubelszczyźnie. Kształcił się w Lublinie i Zamościu, szybko uzyskując możliwość aplikacji w palestrze lubelskiej. Dość szybko rozpoczął karierę urzędnika publicznego - już w 1794 roku został sekretarzem Lubelskiej Komisji Wojewódzkiej, w Księstwie Warszawskim został administratorem rządowym a w Królestwie Polskim był kolejno: sekretarzem Rady Generalnej Konfederacji Generalnej, administratorem rządowym i senatorem-kasztelanem o dość konserwatywnych poglądach. Jako poeta debiutował w 1800 roku bajką "Sosna i małe drzewka". Był zdecydowanym przeciwnikiem romantyzmu, jego ulubionym gatunkiem literackim były ody wzorowane na twórczości Horacego, także poematy historyczne ("Ziemiaństwo polskie", "Stefan Czarniecki"). Po wybuchu powstania listopadowego oskarżył Adama Mickiewicza o jego wybuch, co spowodowało potępienie go przez sąd powstańczy. Zmuszony do opuszczenia Warszawy osiadł w swoim majątku w Piotrowicach niedaleko rodzinnych stron, gdzie do końca swoich dni spisywał pamiętniki.

Grób w pobliskiej miejscowości Bychawka.

W X i XI wieku istniała tu wieś Polkowo (Polikowo, Pólkowo), własność książąt mazowieckich. Na przełomie lat 30 i 40 wieku XVII Władysław IV podarował wieś Kamedułom z Bielan. Przez teren wsi przepływały 4 rzeczki (potoki): Bełcząca, Drna, Rudawa i Polkówka. Stały tu już tartaki, browary, cegielnie i młyny. W związku z epidemią w 1624 roku powstał tu dzięki Łukaszowi Drewnie szpital i przytułek św. Ducha. W czasie potopu szwedzkiego wieś spalono doszczętnie. Odbudowała się ona jako Kępa Potocka. W latach 1934-35 rozpoczęto budowę osiedla szeregowych domków, wg proj. Lacherta, Piotrowskiego i Szanajcy.

Stan obecny:

Nr 1: Kamienica trzypiętrowa (drugi adres: Sułkowskiego 2).
Nr 2: Blok osiedla Kępa Potocka. Powstał w 1966-9 wg proj. Hanny Graff-Chylinskiej i Bogusława Chylińskiego. Powstawał metodą ślizgową: w szalunki wlewano beton, a kiedy zastygł, szalunki podnoszono. Niestety zbudowane w ten sposób ściany przepuszczały wodę. Dach, położony eksperymentalną metodą, również przeciekał, więc trzeba go było wymienić. Ma 16 pięter.
Nr 4: Garaż. Murowany na 6 miejsc.
Nr 5: Willa (drugi adres: Dygasińskiego 10) Jednopiętrowa, powstała ok. 1925.
Nr 6: Garaż. Murowany na 6 miejsc.
Nr 7: Willa. Wulkanizator.
Nr 8: Garaż. Murowany na 6 miejsc.
Nr 9: Bliźniak. Wspólny z nr 9a.
Nr 9a: Bliźniak. Wspólny z nr 9.
Nr 10: Garaż. Murowany na 6 miejsc.
Nr 10a: Garaż. Murowany na 6 miejsc.
Nr 11: Dom mieszkalny (drugi adres: Kazimierza Promyka 7).
Nr 12: Pawilon. Powstał w latach 1966-9, znajduje się tu Pralnia.
 

Data nadania nazwy: 1926.09.27