Kozietulskiego Jana — historia i zdjęcia

Jan Nepomucen Antoni Leon Kajetan Kozietulski herbu Abdank (1778 lub 1781-1821) - dowódca wojsk polskich w randze pułkownika. Pochodził ze Skierniewic, dzieciństwo spędził w podłowickiech dobrach Kompin, ukończył warszawską Szkołę Rycerską. Jako żołnierz Legionów Polskich był uczestnikiem kampanii napoleońskiej w Hiszpanii, dowodząc tam 3 szwadronem szwoleżerów, który 30 XI 1808 roku wsławił się w bitwie pod Somosierrą. Później brał udział w kampanii austriackiej (bitwa pod Wagram), kampanii rosyjskiej (gdzie rzekomo uratował życie samemu Napoleonowi) oraz niemieckiej (bitwa pod Lipskiem). Za swoje czyny (opiewane w pieśni "Marsz Kozietulskiego") w 1811 roku został baronem cesarstwa Francji, odznaczony też m.in. Orderem Virtuti Militari, Krzyżem Oficerskim Legii Honorowej i Orderem Świętej Anny. Niesłusznie oskarżony o przywłaszczenie sobie pułkowej kasy, ciężko zachorował i niedługo potem zmarł w Warszawie.

Spoczywa:
Kościół parafialny w Belsku Dużym niedaleko Grójca.

Stan obecny:

Nr 12: w czasie okupacji pracowała tu wytwórnia lewych papierów dla Żydów. Pracownię przeniesiono na Krechowiecką 6.

Nr 33: Willa. W latach międzywojennych mieszkał tu Teodor Duracz (1883-1943) z żoną. Miała tu również swoją siedzibę jego kancelaria prawna.
 

Data nadania nazwy: 1926.09.27