Powstała z terenowej drogi prowadzącej do Kalisza. Ok. 1860, między Kaliską a Niemcewicza działała ostatnia cegielnia na Ochocie.
Stan obecny:
Nr 1: dom Pracowników Fabryki Monopolu Tytoniowego. Powstał na miejscu dawnej KARCZMY OCHOTA dla pracowników powstałej tu w 1919 fabryki tytoniu. Przed wojną pracowało tu 546 osób i był to bodaj największy zakład na Ochocie. W 1944 toczyły się tu zacięte walki między oddziałami RONA, wspieranymi ogniem z dworca Zachodniego, a powstańcami, broniącymi fabryki tytoniowej.
~Fabryka Wyrobów Tytoniowych Państwowego Monopolu Tytoniowego. Założona w 1919, zatrudniała 546 pracowników.
Nr 3: kamienica Abrama Wermusa.
Nr 5: kamienica. W podwórzu wolno stojąca, oszklona kapliczka z figurą Matki Boskiej.
Nr 9: kamienica Ludwika Nasierowskiego. Powstała w 1937 dla właściciela firmy farmaceutycznej, L.N. Kamienica jest jednym z najlepszych przykładów funkcjonalizmu w Warszawie. Na furtce nadal widnieje nazwisko pierwszego właściciela, a nad parterem widnieje sentencja łacińska autorstwa Seneki: Dla dusz szlachetnych trud jest pokrzepieniem.
~Zakłady Chemiczno-Farmaceutyczne L. Nasierowskiego. Założone w 1925, zatrudniały 139 pracowników.
Nr 13: kamienica. Powstała w 1936 wg proj. Edwarda Hersteina. Do 1944 mieszkał tu Juliusz Kaden-Bandrowski, poeta i piłsudczyk.
Nr 17: kamienica. Powstała w latach 1931 i 1936. W podwórzu kapliczka. W czasie okupacji hitlerowskiej w mieszkaniu porucznika Z. Żółtowskiego mieściło się archiwum i magazyn broni, które trzeba było natychmiast ewakuować po jego aresztowaniu. W mieszkaniu Walterów za to przebywało ciągle co najmniej kilkanaście osób zagrożonych (np. późniejszy pianista Andrzej Czajkowski). W latach 1947-1951 mieszkał tu Tadeusz Borowski (1922-1951) - poeta i pisarz, o czym przypomina tablica pamiątkowa umieszczona nad wejściem.
Nr 20: kamienica. Mieszkał tu profesor Zbigniew Ryszard Grabowski (ur. 1927) - chemik, specjalista w zakresie fotochemii, luminescencji, kinetyki chemicznej oraz spektroskopii.
~ Nr 63: Fabryka Wyrobów z Marmuru Sztucznego Sokołowski i Szczepański. Założona w 1911 zatrudniała 15-20 robotników, 15% produkcji na rynek rosyjski.
Data nadania nazwy: początek XX w.