Julian Ursyn Niemcewicz (1757-1841) - powieściopisarz, poeta i dramaturg. Pochodził z rodziny szlacheckiej. W Warszawie ukończył Korpus Kadetów. Podróżował po Europie. Brał udział w tworzeniu projektu Konstytucji 3 Maja. Był sekretarzem Tadeusza Kościuszki podczas insurekcji. Podczas bitwy pod Maciejowicami wzięty do niewoli i więziony w Petersburgu. W 1796 roku wyjechał wraz z Kościuszką do Stanów Zjednoczonych, a po 11 latach wrócił do kraju. Był członkiem i późniejszym prezesem Towarzystwa Przyjaciół Nauk. Po wybuchu powstania listopadowego wyjechał do Londynu. Później przebywał w Paryżu, gdzie był m.in. prezesem Wydziału Historycznego Towarzystwa Historycznego. Jego młodzieńcza twórczość miała charakter historyczno-polityczny. Zalicza się do niej tragedie: „Władysław pod Warną”, „Kazimierz Wielki” oraz komedię „Powrót posła”. Dwa najważniejsze dzieła to niewątpliwie: poemat „Puławy”, a także cykl pieśni historyczno-patriotycznych „Śpiewy historyczne”, niezwykle popularny w XIX wieku. Każdy okres swojego życia opisał w formie pamiętników, wiele z nich wydano dopiero w XX wieku.